ch. 25 - let's take a walk

CHAPTER 25
LET’S TAKE A WALK


Narrator: Outside, Erich and Edwin were walking down the area where Wal Mart was located.

Erich: Saan tayo pupunta?

Edwin: Uhh no particular place. Papasyal lang.

Erich: Ha? Ehh bakit dito tayo? Kita mo kung gaano na dilim ‘tong lugar nito?

Edwin: Dito naman ako eh. (smiling)

Erich: Heh…

Edwin: Akala ko adventurer ka.

Erich: Oo naman, noh?

Edwin: Eh bakit parang tatakot ka sa dilim?

Erich: Hoy, di ko tatakot, noh? Kahit sa forest, kaya ko mag lakad kahit gaano na dilim dun.

Edwin: Asuus… ehh kaya mo ba mag isa dun?

Erich: Oo!

Edwin: Naku yeah right.

Erich: Aba, ang yabang mo pa, o?

Edwin: Bakit? Ibig mo sabihin dapat maniwala ako sa lahat and sinasabi mo? Ganun ba?

Erich: Alam mo, babae ako o hindi, kaya ko mag isa kahit malayong lugar sa buong mundo! Kahit sa dilim, kahit sa ocean, kahit saan!

Edwin: (smiling as though it were all a joke) Ah ganun?

Erich: Oo! Bakit? Di ka pa maniwala sakin?

Edwin: (laughing)

Erich: O, bakit ka natatawa?

Edwin: Eh kasi… (laughing) Parang yabang ka rin dahil sa klaseng salita mo.

Erich: (gasping as she slaps him on the arm) Sira ka talaga!

Edwin: (laughing) Hooy relax ka lang, o? Kung lalo ka ganyan, lalo na ng gusto ko mag halikan kita. (approaches her as he makes his lip smack expression at her)

Erich: (elbowing Edwin on side of waist) Sira!

Edwin: Ow… (holding side of his waist where it was bumped)

Erich: Bakit, na sakit kaba? Ng elbow lang ako tapos ng reklamo ka pa? Bakla ka, noh?

Edwin: (laughing) Joke lang yan, o?

Erich: (lightly shoves him) Kaw talaga.

*

Narrator: At the theater area…

Brenda: Saan kaya yun?

Nina: (looking around) Ang dilim dito masyado. Mahirap mag hanap kung saang daanan eh.

Jamilla: (pointing her phone to the middle walkway, the one where Rubios was located) Baka nandito.

Nina: Sigurado kaba?

Jamilla: Eh dyan tayo ng daanan kanina nung kasama natin si Erich.

Brenda: Sige.

Denise: Teka. Paano kung ng split tayo in groups?

Jamilla: Denise, hindi. Delikado yan dahil sa sobrang dilim dito.

Maja: Oo. Madili mag wala yun isang grupo kung di alam ang dadaanan nila.

Sarah: Oo saka paano kng may salvahe sa pag daaan mo?

Denise: Sa bagay… gabi ngayon, at mas marami pang salvahe sa mga dilim ang lugar.

Maja: Oo. Ng kita namin ni Sarah kanina yun dalawang salvaheng itim!

Brenda: Ha?! Talaga?! Saan?!

Sarah: Dun! (pointing to path she and Maja crossed earlier where they were nearly raped by the two black gangsters)

Denise: Bakit dun pa kayo ng punta? Eh talaga may salvahe dun!

Maja: Oo nga eh. Muntik na kami namamatayan, o?!

Jamilla: Anong ginawa nila sa iyong dalawa?

Sarah: Ng haggis sila samin sa wall, tapos may cuchillo pang hawak nila!

Maja: (broken-toned) Ng harap pa yun cuchillo sa kanya.

Nina: My goodness! Muntik na mag duguan ka!

Sarah: Oo… buti na lang ng dating yun uncle Walter namin.

Denise: Wow… edi mabuti nga.

Brenda: Next time, mag ingat kayo mabuti, ah?

Sarah: (as she and Maja nod) Oo. We will.

Jamilla: Okay, guys. Let’s go.

Narrator: So the gang went off continuing their search for Erich and Edwin.